نویسنده : سیده محبوبه امینی
شرکتها اشخاص حقوقی هستند و دقیقا مانند انسانها تحت نظارت اخلاقی قرار دارند. بنابراین، از دیدگاه اخلاقی، فعالیتهای آنها باید فراتر از انطباق با قانون بوده و از دید جامعه مشروعیت داشته باشد. چنین مشروعیتی زیربنای اعتبار اجتماعی برای فعالیت تجاری است و باید به صورت روزانه برقرار بوده و کسب گردد.
مفهوم درستکاری و اخلاق کسب و کار، به کاربرد اخلاق در سطح سازمانی کسب و کارها اشاره دارد. سطوح دیگری که میتوان اخلاق را در آنها، در یک محیط کسب و کار به کار برد، شامل مواردی به شرح زیر است:
دو سطح آخر رابطه مستقیمی با یکدیگر دارند و یکدیگر را تقویت میکنند: وقتی یک شرکت اخلاقمدار باشد، در واقع فرهنگ درستکاری را ترویج داده که انگیزه عمل اخلاقی در سطح فردی را در کارکنان ایجاد میکند. به عنوان مثال، کسب و کاری که احتمال رشوهخواری در انعقاد قراردادهایش صفر است، و کارکنان خود را برای حفظ این اصل اخلاقی حتی در شرایط دشوار تربیت میکند، دارای کارکنانی است که در مقایسه با کارکنان مکانهای دیگر که رفتار اخلاقی را در اولویت قرار نمیدهند، با اخلاقتر هستند. علاوه بر این، احتمالا رفتار اخلاقی کارکنان در چنین شرکتهایی، در سایر حوزهها از جمله خانه و جامعه گستردهتر نیز تجلی مییابد. برعكس این نیز صادق است: كارکنان غیراخلاقی كه کسب و کارهای غیراخلاقی دارند، بر فرهنگ سازمانی تأثیر منفی میگذارند، و شیوههای كسب و كار غیراخلاقی را ترویج مینمایند.
